Over Levenswind

Het Leven is als een boom

Iedereen kent wel een boom die nog in je geheugen zit omdat de plek waar de boom stond bijzonder was, of hoe de boom er uit zag.
Ook bomen worden groot met de omstandigheden waarin ze kunnen groeien, hebben ze de ruimte gehad, of toch bekneld gestaan, kregen ze de volle zon of moest het in de schaduw van andere bomen. Welke wind hebben ze gehad: liefdevolle, stevige of harde koude wind. Hoeveel voeding was er, was er voldoende of was het schrale grond waarop ze stonden en werd de boom verzorgt of moest het overleven. Waren er mooie seizoenen of was het in een gebied waar veel orkanen waren, of veel droogte. Je ziet het, de omstandigheden vormen een boom.
Je kan van oorsprong een grote eik zijn maar je tegelijk een gekortwiekte bonsai boom voelen.

En zo is het met mensen ook, je groeit op met de omstandigheden die er zijn, ervaringen waarmee je mee moest leren omgaan en emoties die diep weggestopt zijn. Die mogelijkheden en talenten zijn blijven liggen. Ieder mens heeft een heel eigen verhaal. Een verhaal dat een keer vertelt wil worden om te zeggen hoe jij je voelde, hoe het voor jou is geweest. Dat je de pijn, angst of boosheid nog steeds voelt, dat je nu wel eens gezien en gehoord wil worden.
Dan is belangrijk dat er mensen voor je zijn, die een stukje met jou levenspad meelopen, zodat jij gehoord en gezien kan worden hoe jij bent en dat je een stukje dichterbij kan komen bij jezelf.

De mens die jij oorspronkelijk bent…

Loop niet voor me,
Misschien volg ik niet.
Loop niet achter me,
Misschien leid ik je niet.
Loop naast me,
En wees mijn vriend.

[Albert Camus]